♥

I've sent you a package. Even though it's small, there fits a lot in it. I put some kisses in it and some support, sympathy, many hugs and much more consolation. I also accidentally spilled some tears in it.


But above all, I've put love in it. As much as I can give. ♥




veryimportantbitch 

∞

“Hee, Nikki?”

‘Hmm?’
“Wat is?”


*WAT IS? WAT IS ER GODVERDOMME NIET?! ALLES IS!*


‘Niks’

Ik lach, vriendelijk.
Alsof ik gelukkig ben;
Alsof er niks aan de hand is;
Zoals ik dat altijd doe;
Ik lach.

I think I'm not ready for you to know who i am, would you mind having an admirer?

I guess not. As long as you're not going to stalk me secretly. Why can't you tell me?

Dare to ask.

Are you in love at the moment?

I've been asking that myself too, lately.

Dare to ask.

♥

Dit is voor een speciaal persoon;

Een persoon die ontzettend veel voor me betekent.

Ondanks het feit dat je het zelf waarschijnlijk niet zo voelt, doe je veel voor me. Ook al gaat het de laatste paar jaren niet zo goed met je.

Je moet vaker naar het ziekenhuis; een tijdje terug voor je schouder, nu meestal voor weer een of ander onderzoek. Je dochter is meestal overdag werken en zorgt dat alles goed in orde is voor ze weggaat. Ze smeert je boterhammen die je meestal niet eens op eet. Gelukkig komt papa vaak langs om te zorgen dat je toch wat eet, want uit jezelf doe je dat niet. Papa komt je regelmatig halen om naar het ziekenhuis te gaan, dat vind je fijn vertel je me altijd na afloop. Daardoor zie ik hoe goed papa voor je zorgt waardoor ook ík hem meer waardeer. Ook mama komt vaak langs en neemt je dan ook regelmatig ergens mee naar toe. Dat vind je geweldig. Ik vind het zo geweldig om te zien hoe je straalt als je me verteld dat mama met jou in de auto naar Geul is gereden(omdat je niet meer ver kan lopen) om naar plekken te kijken waar je vroeger vaak kwam. Je neemt me mee in je ontzettende waardering voor haar en alles wat ze doet.

Na school of op een vrije dag, kom ik wel eens bij je langs. Dat doe ik voor jou, maar ook voor mezelf. Je wilt altijd al mijn verhalen aanhoren en ook al vergeet je de laatste tijd nogal veel, onthoud je elk detail dat ik je vertel. Je vind het belangrijk om te horen wat ik zeg zodat je me een eerlijk advies kan geven, me kan helpen of me steunt. Of met me lacht natuurlijk, haha.

Opa, ik hou van je.

When you sleep will I ever make you happy in your dreams?

Tell me who you are?

Dare to ask.

☼

Het is 11:30 op het moment. Ik zit in de mediatheek. Mijn schoolpasje ligt in het groene, plastic bakje met het label “verplicht sbu” erop.

SBU= Studie Begeleidings Uur.

Mijn hoofd stroomt langzaam over van de stress, maar “het gaat wel okay hoor”. Ahum.
Gelukkig zit Mell, een soort van, tegenover me. Er zit een schot tussen ons in. Gr**newald-style…
Mell zal vast wél iets nuttigs zitten te doen… Of ze maakt ook een fromspring aan. ö


Om 10 over 12 ben ik uit. Ik heb me voorgenomen om thuis een uurtje te gaan slapen.. Gister ook. Gister kwam er niets van (omdat ik nog zoveel moet en toch niet ontspannen genoeg ben om een uurtje te gaan liggen) en vandaag heb ik er net zoveel vertrouwen in…


Soms zou ik nog wel eens klein willen zijn. Een kleutertje (bijna) zonder zorgen. Allemaal domme dingen eruit flappen, want het maakt toch niet uit, men verwacht niks van je, want je bent nog maar klein.


Nu word er van me verwacht dat ik een studie kan kiezen die me opleid voor een beroep dat ik de rest van mijn leven kan doen. Eerst zal ik mijn examen moeten halen en om examen te mogen doen, moeten de nodige dingen afgehandeld zijn;


• Profielwerkstuk


• 7 leesverslagen van Nederlands


• 1 verslag van een gedichtenbundel


• 3 leesverslagen voor Duits


• 3 leesverslagen voor Engels


• Een praktische opdracht voor economie


• Theoriewerkstukken bij elk tijdvak van kubv/kunstgeschiedenis


• 7 culturele activiteiten + aanmeldings- , voorbereidings- en belevingsverslagen…


Ik zal vast nog wel een heel deel vergeten zijn.


Daar boven op hebben we ook nog schoolexamen weken en gewone pta’s en huiswerk natuurlijk.




Was ik nog maar eens klein. Toen ik me nog zorgen kon maken over waar de badkamer moest komen in een van de vele elfenhuisjes die we bouwden onder bomen. En waar ik dan het bad van ging maken.
Of wie welk wikkelrokje kreeg bij het spelen op mijn kamer. Ik had een hele verkleeddoos vol met dat soort spullen. Als we daar uit waren, was er nog vaak een discussie over wie nu Max en wie Sharky kreeg (mijn hondenknuffeltjes).
Ik lag elke avond op tijd in bed en het was al heel spannend om een kwartiertje langer het licht aan te hebben (meestal om een boek te lezen) als wat mama eigenlijk had gezegd.


Die tijd dat pap/mam me zo in slaap kreeg door met een droog kwastje over mijn gezicht te gaan en net te doen alsof ze me schminkten.


Toen jongentjes nog met je omgingen omdat ze je aardig vonden en niet om “het lijf van dat lekkere wijf” te kunnen checken.
Toen nog niemand hyves had. Als vriendinnetjes jaloers waren je “stom” noemde ik plaats van “kankerhoer”. Toen er nog discussies waren over die potlood; of hij nou beige/zandkleur was of huidskleur.
Toen Wiskunde nog rekenen was.
Toen Nederlands nog spelling was.
Toen kunstgeschiedenis nog knutselen was.
Toen het nog werd gewaardeerd als je op zijn minst je best deed.
Toen “meneer” en “mevrouw” nog ‘meester’ en ‘juffrouw’ was.
Toen het nog o'tje en a'tje ou/au was.
Toen leraren nog gewoon bij de voornaam mochten worden genoemd.
Toen een “sorry het spijt me echt” nog genoeg was.
Toen ik nog kon aanvaarden als het even niet meer ging.
Toen het tussen de middag op school eten nog overblijven heette.
Toen als je brutaal tegen de juffrouw was de hele klas je een stouterik noemde.
Toen het nog niet nerd was om goede punten te halen.
En toen er nog heel subtiel (in het vakje opmerkingen) op mijn rapport; “kletskous” stond.

-xxx- Much Love.

 

©Nikki.

What's the secret to happiness?

Accepting.

Anything.

Who's the most underrated actor?

Me.

Anything.

Drup.

What a shame.

Belangrijk nieuws!

Sinds begin dit schooljaar is het al bezig, maar het ging zo ongemerkt snel, dat er nu ergens in de provincie Limburg een mysterieuze berg is opgedoken.


De desbetreffende berg bevindt zich in Stein-Elsloo. Hij wordt die steeds groter en gevaarlijker. De berg waaraan heel veel evil mensen, uit Stein en omstreken, aan meebouwen. Hij is nu al bijna hoger dan de Mount Everest en ze blijven er maar stenen bij gooien, soms hele rotsblokken, soms kleine steentjes. Hij is lastig te beklimmen, want je glijd er snel vanaf. De meeste mensen die aan de berg bouwen, zullen niet eens de moeite doen om je op te vangen. Ze houden er alleen weinig rekening mee dat zoiets heel slecht is voor de naam van hun bouwbedrijf.

De naam van hun grootse project, deze berg, die me doodsangsten laat uitstaan, is Schoolwerk. Applaus Gr**ne wald, voor het verpesten van mijn toekomst.

Soms zijn er van die dagen.

Van die dagen waarop alles mis lijkt te gaan.

Van die dagen waarop alle dingen die je dacht dat goed gingen, ontkracht worden.
Van die dagen waar je je ziek voelt.
Van die dagen waar je slaapgebrek zijn tol begint te eisen.
Van die dagen waar je overal te laat komt;
Alle leraren je lijken te bezeiken;
Je om komt in het school werk;
En er iemand komt om te helpen met de dingen die je zo graag zelf zou willen kunnen;
Zo’n dag als vandaag.
18 november 2010


Die dag was dus eergisteren en vandaag bevind ik me nog in dezelfde sferen.

vind je zelf ook dat je zo'n raar hoofd hebt, of ligt het aan mij?

Heb jij geen leven? Same answer.
;')

Anything.

HAHAHAHAHAHAHHAHAHA

;')

Anything.

When you sleep will I ever make you happy in your dreams?

That depends entirely on who you are.

Anything.

Are you a morning or night person?

Certainly night. (A)

Anything.

Do you fear the future?

Yes.

Anything.

If you were offered the job of U.S. president would you take the job?

Yes, thank you. When do I start?

Anything.

If you had to cook dinner for someone tonight, what would you make?

Depends on who's going to eat it.

Anything.

If you could go on vacation for the next month with an unlimited budget, where would you go?

On a world tour.

Anything.

Chocolate or Vanilla?

Vanilla.

Anything.

What's your favorite genre of music?

Pretty much everything.

Anything.

Who's the sexiest man alive?

:-#

Anything.

What's the best gift you've ever given?

My heart.

Ask me anything

If you could ask God one question what would it be?

Why?!

Ask me anything

How would you describe your style?

(can you handle me?)
The way I are.

Ask me anything

Who's the most overrated musician?

CERTAINLY JUSTIN BIEBER!

Ask me anything

Where would you like to spend your retirement?

Paradise.

Ask me anything

Spijt.

Nee, er komt geen sentimentele blog over spijt, dingen die ik fout heb gedaan, zou willen terugdraaien of gewoon verdomd veel spijt van heb.

Nee, ik heb simpelweg spijt, van mijn eigenwijsheid;

Dat is met mijn (toen nog dachten we) geblesseerde handwortelbeentjes, gewoon door ben blijven werken en dat wat Xander(een van mijn 4 teamleiders) zei precies is uitgekomen.

Ik werd gek van de pijn, dus heb ik een zware pijnstiller van pap genomen, voordat ik ging werken. Nadat ik de drogmetica-rij had gevuld, moest ik zuivel gaan vullen met nog 2 jongens.

De pijnstiller begon zijn werk te doen en het ging prima, ik kon zelfs af en toe met 2 handen vullen en Xander zag dat. Hij kwam mij en Mart(die ook redelijk nieuw is bij Appie) complimenteren over dat het best wel goed/snel ging vandaag en merkte daarbij op of het wel allemaal ging met mijn pols.
Nikki met haar blonde hoofd; "Ja hoor, ik heb een wat zwaardere pijnstiller van papa gepakt en nu gaat het wel".
Mijn nu een beetje verontwaardigde teamleider; "Ja maar Nikki, dat is het gevaar, met zo'n pijnstillers moet je uitkijken, je weet nu niet wanneer je je pols overbelast."
Ja ik weet het, maar ik wil niet zielig gevonden worden, en geen uitzondering zijn.
Iedere andere gek was allang blij dat ie eigenlijk niet hoefde te werken. Ik voel me dan schuldig. Dus ik duwde me een pijn stiller mijn strot in en ging vrolijk verder alsof er niks aan de hand was.
Sommige mensen vatte dat verkeerd op, maar dat is mijn manier om me sterk te houden, altijd maar zeggen "dat het allemaal wel meevalt".
Vrijdag morgen voordat ik naar school moest, deed ik weer hetzelfde. Hop een pijnstiller en ik kon de wereld weer aan.
[De pijnstillers van pap zijn voor volwassenen bedoeld, ze zijn eigenlijk te zwaar voor niet-volwassenen. Ik was allang blij dat de pijn een stuk minder was.]
Diezelfde dag moest ik naar de kinderarts op controle in het ziekenhuis(zou ik ook nog altijd een keertje uitleggen, misschien als er meer mensen zijn die het echt willen weten). We moesten lang wachten in het kamertje van Doctor Mcgregor(ja zo heet ze echt). 20 min gingen voorbij en mijn pijnstiller begon uit te werken. Pap zat naast me en moest aan zien hoe ik van "er-is-niks-aan-de-hand-Nikki" veranderde in "Nikki-doet-het-bijna-in-haar-broek-van-de-pijn". Doordat ik de hele dag op school niet had gemerkt dat het helemaal mis was met mijn pols(en de dag ervoor natuurlijk op het werk) en hem gewoon had gebruikt, had ik het met mijn ik-red-me-wel-houding alleen maar erger gemaakt.
Ik zat daar al te janken nog voordat de arts (Die had gvd ook nog een stagiaire bij zich) binnen kwam. Die schrokken zich een ei uit. Na het gesprek, waar ik bijna niet kon praten van de pijn en pap het woord moest doen zei Mcgregor: "Ik verplicht u niks, maar ik raad u heel sterk aan met die pols naar de spoedeisende hulp te gaan"(ja ze is Belgisch, vandaar het ge-"u").
Wij naar de spoedeisendehulp

→Röntgenfoto's

→Mededeling dat er geen breuk was (JA DUUUH)

De arts op de SEH zei (nadat ik hem had uitgelegd dat ik schoolexamen-week had gehad en daarna direct weer was gaan werken) dat ik waarschijnlijk, onder het leren, veel op mijn elleboog heb geleund. Daardoor raakten de zenuwen in mijn elleboog prikkelbaar en diezelfde zenuwen lopen ook door je pols. Daar is iets misgeschoten onder het werk (waar ik met de gedachte van "ooh gaat wel weer over" gewoon door ben blijven werken). Daar was de huisarts never nooit mee gekomen, die gek heeft me er nog aan zitten rijten, zodat mijn handwortelbeentjes "recht konden schieten".

→Ik kreeg een drukverband

→Binnekort krijg ik een zenuwonderzoek (MET NAALDEN!)

→EN als klapper op de vuurpijl; mag ik niet werken.

Applausje voor mezelf.

"Oops, I did it again."

"Zeig mir deine Pflaume.

Waar gaat het heen met de wereld? Bin Laden bedreigt de Fransen terwijl er tegelijkertijd word gediscussieerd over de nieuwe “ooh zo geweldige” xbox Kinect (die me stiekem best wel ruig lijkt).



Anyway;


Eergestern waren wir in Köln mit der Schule. Het was echt f*cking kloete.

Eerst heb ik me helemaal gehaast om op tijd te komen.Toen mijn fiets in het fietsenrek van school gezet. Daar kwam ik gelukkig Ann en Gioi tegen waarmee ik snelwandelend naar de parkeerplaats van de Ster (Plaatselijke voetbalclub) ben gelopen. Daar een half uur; in de freaking kou; staan wachten op die k*t-bus.

In de bus gingen Gioia en ik pas een schilderij uitzoeken voor onze presentatie, die we moesten houden in het Wallraf-Richartz-Museum.

[Mam had, toen ik moest werken de dag van te voren, de hele achtergrondinformatie van 2 redelijk intressante schilderijen opgezocht, echt lief]

Ik heb er nog een stukje van proberen te lezen onderweg. Gioia was te moe (ja mensen, Gioia is niet lui ofzo, ze brengt elke morgen, uitgezondert zondag, om half 6 s’morgens, kranten rond; dus een beetje respect). Eenmaal daar aangekomen, moesten de mensen die kubv hebben mee naar het museum en de rest( het merendeel) mocht al aan zijn opdrachten beginnen (die wij daarna óók nóg moesten doen).

Lees verder;

• Buikpijn, moeilijke woorden, verf en een naaktmodel van 14.
• Starbucks.
• De wanhoop nabij.

-xxx- Much Love.

©Nikki.

Buikpijn, moeilijke woorden, verf en een naaktmodel van 14.

Toen waren we in het Wallraf-Richartz-Museum.

Eerst moest iedereen heeeel erg plassen(ja fijn om te weten he) en daarna moesten we álle trappen naar boven lopen, waar iedereen zijn schilderij moest presenteren.

Gioia kreeg verschrikkelijke buikkrampen en terwijl we even gingen zitten, oefenden we de presentatie (ja toen pas, ja). Toen bleek ons Schilderij in de kelder te hangen… En daar moest extra entree voor worden betaald…

Dus als aller laatste, met Delia en Michelle (hun schilderij hing daar ook) naar de kelder. Gioia en ik spotten ons schilderij en vertelden wat we moesten vertellen aan meneer Sjra(mijn kubv-leraar). Hij was verschrikkelijk enthousiast (nee dat is niet sarcastisch). Hij vond het een super presentatie; “dames, ik kan niet voor jullie klappen (je-weet-wel, in een museum moet je stil zijn), maar wel een punt extra geven”.

Ja we zijn geweldig.

Wij weer naar boven waar Ann stond te wachten, want die had haar presentatie al boven gehad, maar met Ann deden we de opdrachten. Jassen en tassen moesten we uit een ofandere mand halen en ging dat wijf van daar ook nog moeilijk doen. Mvr Logister vertelde ons dat we ondanks het tijdgebrek, toch moesten proberen de opdrachten te maken.

Eerst Starbucks.

Profiel werkstuk deel I.

Wat eraan vooraf ging.

Een tijdje terug, toen het kiezen van een begeleidend docent moest gebeuren, heb ik toch al veel gezeik en gezeiver (voor de niet limburgers onder ons, ‘gezeur’) gehad. Het (‘ooh zo belangrijke’) profielwerkstukonderwerp moet passen bij een (of meerdere) van de examenvakken. Je kan eerst het vak, maar ook eerst je onderwerp kiezen. Dan moet je naar de docent van het desbetreffende vak stappen en je plannen (als je die al hebt, anders zouden zij je moeten helpen met het kiezen van een onderwerp) voorleggen. Deze mag er eventuele wijzigingen aan voorstellen en neemt het aan als de twee partijen het met elkaar eens zijn… Schoenen en handtassen zijn mode, mode zit vooral in mijn examenvak ‘kunstvakken’(lees saaie, nutteloze kunstgeschiedenis, zonder de beloofde praktijk).

Read for explanation: Mijn kubv leraar.


Toen ik dus aan hem vroeg of ik mijn profielwerkstuk bij hem kon doen zei hij: “Ja kom Woensdag in het sbu (StudieBegeleidingsUur) maar naar me toe” ‘Maar meneer ik heb me al ingepland’, meneertje wist niet dat de regels strenger waren geworden en dat het vanaf toen absoluut verboden was naar een ander vak of computer te gaan, als je je al ergens anders had ingepland. Ik kon die woensdag dus niet gaan. Hij had begrepen dat ik me al bij hem had ingepland, met zijn EQ van een flessendop(ja die zie ik net toevallig liggen).
Volgende Kubv les: “Meneer, kan ik mijn pws(ProfielWerkStuk) nou bij u doen?”
‘Daar voel ik eigenlijk niet zoveel voor’
[oké even tussendoor, als je je profiel werkstuk, op welke manier dan ook, niet in orde hebt, mag je serieus (JA ECHT) geen examen doen]
“WATBLIEF?!”
‘Ja, jouw houding bevalt me niet’
“HOOR IK DAT NU WERKELIJK GOED? Meneer heeft u niet in de gaten dat het hier om mijn EXAMEN gaat?! Heb ik dan vorig jaar voor niks geknokt?!”
‘Zie je nou, DAT BEDOEL IK MET JOUW HOUDING!’
“HALLOOOOO MENEER, IK HEB HET RECHT OM BOOS TE WORDEN, JA?! U belemmerd me serieus in mijn examen. Wat heb ik u ooit aangedaan, dat u in u recht staat, mij dit aan te doen?! Want wat u nu doet, is fout, gemeen en oneerlijk.”
… *stilte*…
[jammer dat er geen krekel in de klas zat of dat er zo’n hooibaal kwam langs gerold of zo, ha ha]
Niemand wist even wat te zeggen, het leek wel een half uur stil.
‘Nikki.. kom jij na de les even naar mij toe, ja’
“omdat u weet dat ik gelijk heb”
‘watblief?’
“hélemáál niks meneer”.

[Na de les, zelfs Gioia en Annika moesten het lokaal uit en hij deed de deur achter hun dicht, wat voor mij al bevestigde dat hij verwachte dat ik me niet in zou houden. Hij had gelijk.] Ik ging heel rustig, met mijn armen over elkaar tegenover hem zitten en keek hem aan alsof ie een hoop stront was.

Begrijp me niet verkeerd, in tegenstelling tot veel huppelkutjes bij ons op school, vind ik het niet stoer om mijn huiswerk niet te maken, niet te leren, eruit gestuurd te worden en al zeker niet zonder een reden tegen een leraar in te gaan(die periode heb al in de tweede of zo gehad). Ik weet dat veel dingen alleen maar in mijn eigenbelang zijn en dat ik degene ben met het slechte punt als ik niet leer voor een proefwerk, niet die vervelende leraar. Ik weet wel van mezelf dat ik heel sterk ben met woorden (wat ook bleek uit mijn EQ test) en als ik me onterecht behandelt voel, zullen ze het ook weten ook.

*weer stilte*

Ik:“Ahum”

Hij:’Nikki dit kan niet langer verder zo’

Ik:”Oh, u meent het?”

Hij:’Waar was je woensdag onder sbu?’

Ik:”Bij Nederlands”

Hij:’Ja zie je, wij hadden toch duidelijk een afspraak!’

Ik:”Meneer.. Ik heb u gezegt dat ik me al had ingepland”

Hij:’Neee! JIJ ZEI DAN PLAN IK ME BIJ U IN! IK HEB OP JE ZITTEN WACHTEN!’ (natuurlijk niet, iedereen weet hoe die is, hij zal aan het einde van het sbu eens in zijn agenda hebben gekeken en gezien dat ik er niet was voor de “afspraak”)

Ik: “Dat vind ik dan lekker voor u, meneer”

De rest zal ik even samenvatten; ik wilde weten waarom hij mij zo lekker bot afwees, waarop hij over vorig jaar begon →ik zei dat ik dacht dat we dat hadden afgesloten en aan een schone lei waren begonnen→hij verwijten maken→ik diezelfde verwijten met argumenten onderuit halen, waaruit bleek dat alles wat hij fout deed, hij verdraaide naar mij→hij schreeuwen, omdat ie wist dat ik gelijk had en daar niet tegen kon→ik schreeuwen, omdat ik wist dat ik gelijk had→beide partijen merkten dat dit nergens heen ging→

Hij: (heel rustig, maar heel verwijtend en heel gay)”Maar ik heb beneden nog bezoek dat op me staat te wachten”

Ik: “Goed meneer, gaat u fijn naar uw bezoek.” *Stond op, liep richting deur, maakte hem met een ruk open en smeet hem 10 keer zo hard dicht* “AAAARRRRGGGG Klootzak dat ie is!”. Gioia en Annika stonden te wachten “En hoe ging het?” ‘KUT’.

Daarna heeft mam hem gebeld. Ze wilde weten wat er was toen ik thuis kwam. Ik vertelde haar het hele incident. Zij wilde bellen. Ik zei dat ze het niet moest doen. Mam is net zo eigenwijs als ik.

Daar kwam uit, dat ik een gesprek met hem en meneer Janssen de verschrikkelijke (de sector directeur van HAVO), ook wel Djènssen genoemd.

Toen kwam dat gesprek, maar zonder Djènssen. :s

Hij deed alsof er niks was gebeurd, ik speelde mee en stelde vast dat dat zijn manier van sorry zeggen was of zo? Hij was heel enthousiast over mijn onderwerp (ja best gay om hem daar zo blij over te zien, maar ik heb niks tegen homo’s dus ik ga ze ook niet beledigen door die vent homo te noemen).

En toen deed ik dus mijn pws bij hem en mevr. Rabbel (geschiedenis docente). Met mevr. Rabbel kan ik het veel beter vinden, ze is veel jonger en heeft dezelfde ideeën over de indeling van het pws. BB heeft toen besloten om mij helemaal naar haar over te plaatsen, waarschijnlijk omdat hij zich achtergesteld voelt. Terecht.

-xxx- Much Love.

©Nikki.

Mijn kunstvakken leraar.

Mijn kubv(Kunstbeeldendevorming/kunstvakken)-leraar en ik hebben een hele speciale band(Ik kan zijn naam waarschijnlijk niet noemen "Hoi Sjra!", want ondanks zijn leeftijd weet hij wat Internet is... en het is strikt verboden om hem bij zijn voornaam te noemen "Hoi Sjra!" . Kun je je voorstellen hoe die reageerde toen we achter zijn voornaam wisten te komen "Hoi Sjra!". Wij zijn degene (nee ik noem geen namen, mijn enige hint is; dood-paard-zeil-oprit) die het er "perongeluk" uitfloepte, eeuwig dankbaar.
Ik heb hem al sinds de 3e en toen al bekommerde hij zich heel erg om mij onder de les beeldende vorming. Ik vond het toen altijd al zo prettig als de hele klas een kleuterklas voor onhandelbare kinderen leek, ik de enige was de te horen kreeg:
“NIKKI NOU HOUD JE EENS STIL” “Jouw brutale houding bevalt me totaaaal niet” “Je moet ook altijd het laatste woord hebben hè?!” “GA JE NU MELDEN BIJ MENEER JANSSEN”, aldus mr. BB. Hij waardeerde mijn inzet bij praktische opdrachten altijd zo enorm, zijn houding is in die jaren niets verandert; “En wat moet dit voorstellen?” “Dat is te klein” “Noem je dat schaduw” “NEEEE WAT DOE JE NOU?! Je gaat toch niet met je vingers potlood uitwrijven(voor de schaduwen)”.


Toen ik vorig jaar meer thuis was als op school, omdat het redelijk, ernstig was met mij en mijn gezondheid (zou ik nog altijd een keertje uitleggen) en ik tóch alle werkstukken moest inleveren, zat ik vaak (ook nog met hulp van mam) tot half 3 s’nachts aan de computer en probeerde (ja ondanks mijn toestand/gezondheid) de dag erna gewoon weer naar school te gaan. Diezelfde werkstukken, die iedereen die ze las zo geweldig vond. Diezelfde werkstukken, waar hij van zei dat ik blij kon zijn met een 6je.

God wat hou ik van die man.

"AHUM"
 

-xxx- Much Love.

©Nikki.

Ga vandaag nog met je opa of oma wandelen.

Wandelen helpt tegen dementie.

Dementie tegengaan is een kwestie van je voeten gebruiken. Wandelen werkt tegen geestelijke achteruitgang. Ouderen die per week een kleine tien kilometer afleggen, worden minder vaak dement dan ouderen die in een stoel gaan zitten en er niet meer uit komen.

Onderzoekers van de University of Pittsburgh (VS) volgden negen jaar lang 299 niet-demente ouderen. De ouderen werden geregeld onder de scanner gelegd om de omvang van hun hersenen te meten.
Ouderen die dagelijks een wandelingetje maakten, hadden na die negen jaar veel meer grijze massa over dan hun leeftijdgenoten die letterlijk stil waren blijven staan.
Ook uit allerlei andere tests bleek dat de wandelaars veel scherper waren.
Bij 40 procent van de ouderen was na vier jaar een of andere (lichte) vorm van dementie waar te nemen. Bij de wandelaars was dat maar 20 procent. Het effect was merkbaar bij wandelingen van anderhalve kilometer per dag. Meer wandelen versterkte het effect niet.
Het onderzoek staat deze maand in het wetenschappelijke tijdschrift Neurology.

———————————————————————

Ook als je misschien (net als ik) leidt aan een vervroegde vorm van dementie, is het ook nog in jouw voordeel. Als ik tijd heb (vanwege mijn profielwerkstuk) ga ik dadelijk nog wandelen met het hele huishouden (buiten het konijn dan) en mijn oom.

-xxx-MuchLove. ♥

©Nikki.

That's pure evil.

Wanted: The conscience of this woman.

   Orginele video                             o.O                                            Betere Kwaliteit

Mary Bale is Woman in Cat Bin VIDEO

Mary Bale of Coventry

The woman who dumped a cat into a bin and left it to die has been identified as Mary Bale, a bank teller from Coventry, England.

Bale was caught dumping a friendly cat into a recycling bin while walking on a sidewalk. The owner found the cat, Lola, 15 hours later.

Mary Bale was filmed on the cat owner’s surveillance video, which he had installed after his car had been repeatedly hit on the street.

Mary Bale is described by her mother, Celia, as a “cat lover,” who would most likely have animals of her own if she hadn’t a full-time job. She says of her daughter: “Her father Maurice is hospital in the moment and is very ill. I think she was just in a world of her own. We all are at the moment. Mary said she just didn’t know was possessed her, or what came over her, it’s just very strange because she cannot explain her actions at all. We’re all living on edge at moment, she doesn’t know what happened. She absolutely adores cats, she’s an animal lover, it just doesn’t make sense. We’re just hoping we can all get through this because I know a lot of people are not happy about it.”

The local police have been standing outside Mary Bale’s home in order to keep the peace. Bale is expected to be questioned by the RSPCA.

Reactie nieuws                  Reactie internet              Reactie baasje

Wat vinden jullie hier nou van?

Post it.♥

Passed me while I wasn't paying attention.

Ken je dat gevoel dat je denkt dat het verschrikkelijk druk hebt de hele dag en dat je aan het einde van de dag nog geen ene fuck hebt uitgevoerd?

• Ik heb mam beloofd mijn kamer op te ruimen;

• Ik zou gaan stofzuigen vandaag;

• Mijn profielwerkstuk voor een groot deel afkrijgen;

• Abonnement voor het fitnissen halen.

Enz enz enz.

Nog geen van die dingen is aan bod gekomen vandaag en ik vraag me werkelijk af wat ik dan in de tussentijd gedaan zou hebben;

Sorry mam.

Wel naar het ziekenhuis geweest (zal ik ook ooit nog een keertje uitleggen), waar wifi te zwak was en ik niet op internet kon en ik helemaal door de hal ging lopen en pap zich helemaal voor me ging schamen;

Sorry pap.

Anyway, what I actually wanted to tell you;

Aangezien ik toch aan mijn profielwerkstuk moet werken en het over (voor sommigen onder ons misschien wel intressant) Schoenen en handtassen gaat, leek het me wel een goed ideetje om hier een beetje bij te houden; hoe ver ik ben, hoe het ermee staat en aan het einde natuurlijk, mijn eindresultaat.

Tips zijn altijd welkom.

En graag eerlijke kritiek, ik heb er niks aan als je het een kut-werkstuk vind en je even gaat vermelden dat ik een geweldig werkstuk aan het maken ben.

Benieuwd? Check het regelmatig.

-xxx- Much Love.

©Nikki.



Stolen from

-The girl who never gives up and deserves only the best.



I'm trouble.

No attorneys
To plead my case
No orbits to send
Me into outta space
And my fingers are bejeweled
With diamonds and gold
But that ain't gonna
Help me now


I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll

I disturb my town
I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I got trouble in my town
If you see me coming
Down the street then
You know it's time to
Go (Then you know it's time to go
'Cause here comes trouble)


No attorneys
To plead my case
No orbits to send
Me into outer space
And my fingers are bejeweled
With diamonds
And gold
But that ain't gonna help me now


You think you're right,
But you were wrong
You tried to take me
But I knew all along
You can't take me
For a ride
I'm not a fool now
So you better run
And hide

I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I disturb my town
I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I got trouble in my town


So if you see me coming
down the street then
Then you know
It's time to go
(Gooo I got trouble)


I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I disturb my town
I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I got trouble in my town


I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I got trouble in my town
I'm trouble
Yeah trouble now
I'm trouble ya'll
I got trouble in my town
I got trouble in my town
I got trouble in my town.

Pow.

I throw my hands up in the air sometimes

Saying AYO!
Gotta let go!
I wanna celebrate and live my life
Saying AYO!
Baby, let's go!

I came to dance, dance, dance, dance
I hit the floor
'Cause that's my, plans, plans, plans, plans
I'm wearing all my favorite
Brands, brands, brands, brands
Give me space for both my hands, hands, hands, hands
Ye, ye
Cause it goes on and on and on
And it goes on and on and on

Yeah!

I throw my hands up in the air sometimes
Saying AYO!
Gotta let go!
I wanna celebrate and live my life
Saying AYO!
Baby, let's go!

'Cause we gon' rock this club
We gon' go all night
We gon' light it up
Like it's dynamite!
'Cause I told you once
Now I told you twice
We gon' light it up
Like it's dynamite!

I came to move, move, move, move
Get out the way me and my crew, crew, crew, crew
I'm in the club so I'm gonna do, do, do, do
Just what the fuck, came here to do, do, do, do

Yeh, yeh

Cause it goes on and on and on
And it goes on and on and on

Yeah!

I throw my hands up in the air sometimes
Saying AYO!
Gotta let go!
I wanna celebrate and live my life
Saying AYO!
Baby, let's go!

'Cause we gon' rock this club
We gon' go all night
We gon' light it up
Like it's dynamite!
'Cause I told you once
Now I told you twice
We gon' light it up
Like it's dynamite!

I'm gonna take it all like,
I'm gonna be the last one standing,
I'm alone and all I
I'm gonna be the last one landing
'Cause I, I, I Believe it
And I, I, I
I just want it all, I just want it all
I'm gonna put my hands in the air
Hands in the air
Put your hands in the air

I throw my hands up in the air sometimes
Saying AYO!
Gotta let go!
I wanna celebrate and live my life
Saying AYO!
Baby, let's go!

'Cause we gon' rock this club
We gon' go all night
We gon' light it up
Like it's dynamite!
'Cause I told you once
Now I told you twice
We gon' light it up
Like it's dynamite!

Alle 33 mijnwerkers Chili gered

(Novum/AP) - De reddingsoperatie van de 33 mijnwerkers die sinds 5 augustus vastzaten in de ingestorte San José-mijn in Chili is vlekkeloos verlopen. Sneller dan verwacht werden alle 33 mijnwerkers veilig naar boven gebracht. De laatste mijnwerker die naar boven kwam was Luis Urzua, de voorman die de groep bij elkaar hield en de mannen op een laag rantsoen zette toen de mijn was ingestort.

"We hebben gedaan waar de hele wereld op wachtte", zei hij onmiddellijk na zijn redding. "We hadden wilskracht, we wilden vechten voor onze families."

Iets meer dan 22,5 uur nadat de reddingsoperatie van start was gegaan kwam Urzua boven. Dat werd gevierd met confetti, ballonnen en champagne. "Jij bent niet meer hetzelfde na deze gebeurtenis, en het land ook niet", zei president Sebastian Pinera. "Jij was een inspiratiebron. Ga je vrouw en dochter omhelzen." Met veiligheidshelmen omklemd op hun borst ging het paar vervolgens een uitzinnige menigte voor die het Chileense volkslied zong.

Eerste onderzoek wijst uit dat de meeste kompels hun hachelijke avontuur ondergronds goed hebben doorstaan. Enkelen zijn er zo goed aan toe dat ze donderdag al het ziekenhuis kunnen verlaten.

De reddingswerker die als eerste naar beneden was gegaan om de reddingsoperatie ondergronds in goede banen te leiden kwam als allerlaatste naar boven. Reddingsexpert Manuel Gonzalez praatte de mijnwerkers door hun laatste uren in de mijn. Daarna was hij 26 minuten alleen voordat hij zichzelf vastzette in de reddingscapsule, die vervolgens omhoog werd getakeld. Hij kwam rond 00.30 uur lokale tijd aan de oppervlakte om daar zijn kameraden en Pinera te omhelzen.

Aanvankelijk vreesden de autoriteiten dat het vier maanden zou duren voordat de mijnwerkers konden worden gered. Uiteindelijk duurde het 69 dagen en acht uur. Ook het omhoog halen ging sneller dan verwacht. Dat duurde niet 36 tot 48 uur, maar slechts 22 uur en 37 minuten.

Niet alleen op het kamp boven de mijn was het feest. In de hoofdstad Santiago verzamelden zich mensen op Plaza Italia, waar liederen werden gezongen en met vlaggen werd gezwaaid. In het vlakbij de mijn gelegen stadje Copiago had zich een menigte op het centrale plein verzameld om er op een groot televisiescherm te kijken naar de reddingsoperatie. De massa werd uitzinnig van vreugde toen duidelijk werd dat de operatie succesvol ten einde was. 'Lang leve Chili' klonk het uit veler monden. "De mijnwerkers zijn onze helden", zei een vrouw op het plein, met vreugdetranen in haar ogen.

De operatie verliep zonder enig probleem. Aanvankelijk zo'n beetje ieder uur en later zelfs om de dertig minuten werd een mijnwerker naar boven gehaald. De allereerste die boven kwam was Florencio Avalos, de 31-jarige tweede voorman van de kompels. Later kwam ook zijn broer Renan naar boven. Hun zuster Priscila Avalos zei dat de familie had gebeden tot Sint Laurentius, de beschermheilige van de mijnwerkers, en tot nog meer heiligen om de redding van de broers af te smeken. "Het lijkt alsof mijn broers opnieuw geboren zijn."

Psychiaters en andere deskundigen op het gebied van overleven onder extreme omstandigheden voorspellen dat het leven van de kompels boven de grond verre van normaal zal zijn. De mannen krijgen ten minste zes maanden professionele hulp en begeleiding.

Kompel Mario Sepulveda Espina vroeg de mensen hem normaal te behandelen. "Het enige wat ik van jullie vraag is dat jullie me niet als een artiest of een journalist behandelen, maar als een mijnwerker", zei hij. "Ik ben als mijnwerker geboren en zal als mijnwerker sterven."

Sunshine.

Omdat de zon af en toe toch nog wel eens wil doorbreken;

Omdat een beetje zomerfeeling een najaarsdipje tegengaat.

Capture.

 I love photography. It gives me a certain feeling. What strikes me like beautiful or special, that I can capture.



Dit was een van mijn eerste.



Identiteitskaart voortaan gratis verstrekt

Gemeenten moeten identiteitskaarten voortaan gratis verstrekken. Ze mogen geen kosten meer in rekening brengen. Dat heeft het gerechtshof in Den Bosch donderdag bepaald. Het belang van zo'n kaart zou voor de overheid groter zijn dan voor burgers.

Volgens het hof wordt een identiteitskaart steeds vaker gebruikt voor identificatie en steeds minder voor privédoeleinden. Zo moeten mensen zich verplicht identificeren als zij ergens gaan werken, een uitkering aanvragen of gaan stemmen. Het enige privébelang is om binnen de Europese Unie te mogen reizen.

Omdat het overheidsbelang van de kaart voorop staat mogen gemeenten geen leges rekenen, oordeelt het hof. Gemeenten brengen maximaal 43 euro in rekening voor de identiteitskaart. De beslissing van het hof geldt niet voor paspoorten en rijbewijzen.

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) laat in een reactie weten te gaan bekijken hoe de kosten van het verstrekken van de identiteitskaart betaald gaan worden. "Het kabinet heeft gemeenten opgedragen om deze taak uit te voeren en de kosten hiervan bij individuele burgers te leggen. Als nu blijkt dat dit niet meer mag moeten gemeenten ofwel hiervoor geld vanuit Den Haag krijgen, of moeten de kosten via gemeentelijke belastingen opgebracht worden."

Haléloeja.

Verliefd op een casanova.

Typisch iets voor jou?
Je bent helemaal hoteldebotel op die charmante, knappe en zelfverzekerde single man. Het lijkt bij voorbaat al een kansloze missie en al je vriendinnen proberen je ervan te overtuigen dat je niet meer dan één van de velen bent. Uitgerekend jij bent gevallen voor dé ultieme player, een casanova met in ieder stadje een anders schatje. Mocht je jezelf hierin herkennen, dan is er goed nieuws voor je! Hieronder vind je een aantal bruikbare tips om te proberen van die ‘foute’ man jouw ‘lover’ te maken.

Geef complimenten
Ondanks al het zelfvertrouwen dat hij uitstraalt, is de eeuwige vrijgezel helemaal niet zo zeker van zijn zaak. Dat is ook de reden dat hij vrouwelijke aandacht zo belangrijk vindt, zo versterkt hij zijn ego. Streel zijn ego eens op een andere manier, bewonder hem om zijn sportieve talent of zijn gevoel voor stijl.

Geduld is een schone zaak
Laat hem duidelijk merken dat jij niet zomaar te versieren bent. Wil hij het hart van een speciale vrouw zoals jij veroveren, dan moet hij toch echt geduld hebben. Stel duidelijke grenzen over wat je wel en vooral niet doet op een eerste date. Hij zal zo merken dat jij niet zomaar een ‘meisje’ bent en dat jij veel meer te bieden hebt.

Onafhankelijkheid
Stel je onafhankelijk en zelfstandig op. Eén van de kenmerken van een eeuwige vrijgezel is bindingsangst. Het is bijvoorbeeld geen goed idee om het direct over je kinderwens te hebben, dan zal hij zich in een hoek gedrukt voelen. Jij bent een vrouw die op haar vrijheid gesteld is en ondanks dat mag er best een leuke man in je leven komen. Je straalt uit dat je het eigenlijk als single prima naar je zin hebt.

Benadruk zijn persoonlijkheid
Laat tenslotte zien dat je zo door dat masker van zelfverzekerdheid en machogedrag heen kijkt en probeer uit te vinden wat hij echt belangrijk vindt. Laat hem bijvoorbeeld merken dat je zijn passie voor muziek veel interessanter vindt dan zijn talent om vrouwen te versieren. Zo merkt hij vanzelf dat je anders bent dan ‘anderen’.

Wist je trouwens dat uit het onderzoek van een datingsite, is gebleken dat 60% van de mannen zich vanwege zenuwen extra stoer opstellen. Op deze manier geef je hem het gevoel dat hij bij jou wel echt zichzelf kan zijn.