SBU= Studie Begeleidings Uur.
Mijn hoofd stroomt langzaam over van de stress, maar “het gaat wel okay hoor”. Ahum.
Gelukkig zit Mell, een soort van, tegenover me. Er zit een schot tussen ons in. Gr**newald-style…
Mell zal vast wél iets nuttigs zitten te doen… Of ze maakt ook een fromspring aan. ö
Om 10 over 12 ben ik uit. Ik heb me voorgenomen om thuis een uurtje te gaan slapen.. Gister ook. Gister kwam er niets van (omdat ik nog zoveel moet en toch niet ontspannen genoeg ben om een uurtje te gaan liggen) en vandaag heb ik er net zoveel vertrouwen in…
Soms zou ik nog wel eens klein willen zijn. Een kleutertje (bijna) zonder zorgen. Allemaal domme dingen eruit flappen, want het maakt toch niet uit, men verwacht niks van je, want je bent nog maar klein.
Nu word er van me verwacht dat ik een studie kan kiezen die me opleid voor een beroep dat ik de rest van mijn leven kan doen. Eerst zal ik mijn examen moeten halen en om examen te mogen doen, moeten de nodige dingen afgehandeld zijn;
• Profielwerkstuk
• 7 leesverslagen van Nederlands
• 1 verslag van een gedichtenbundel
• 3 leesverslagen voor Duits
• 3 leesverslagen voor Engels
• Een praktische opdracht voor economie
• Theoriewerkstukken bij elk tijdvak van kubv/kunstgeschiedenis
• 7 culturele activiteiten + aanmeldings- , voorbereidings- en belevingsverslagen…
Ik zal vast nog wel een heel deel vergeten zijn.
Daar boven op hebben we ook nog schoolexamen weken en gewone pta’s en huiswerk natuurlijk.
Was ik nog maar eens klein. Toen ik me nog zorgen kon maken over waar de badkamer moest komen in een van de vele elfenhuisjes die we bouwden onder bomen. En waar ik dan het bad van ging maken.
Of wie welk wikkelrokje kreeg bij het spelen op mijn kamer. Ik had een hele verkleeddoos vol met dat soort spullen. Als we daar uit waren, was er nog vaak een discussie over wie nu Max en wie Sharky kreeg (mijn hondenknuffeltjes).
Ik lag elke avond op tijd in bed en het was al heel spannend om een kwartiertje langer het licht aan te hebben (meestal om een boek te lezen) als wat mama eigenlijk had gezegd.
Die tijd dat pap/mam me zo in slaap kreeg door met een droog kwastje over mijn gezicht te gaan en net te doen alsof ze me schminkten.
Toen jongentjes nog met je omgingen omdat ze je aardig vonden en niet om “het lijf van dat lekkere wijf” te kunnen checken.
Toen nog niemand hyves had. Als vriendinnetjes jaloers waren je “stom” noemde ik plaats van “kankerhoer”. Toen er nog discussies waren over die potlood; of hij nou beige/zandkleur was of huidskleur.
Toen Wiskunde nog rekenen was.
Toen Nederlands nog spelling was.
Toen kunstgeschiedenis nog knutselen was.
Toen het nog werd gewaardeerd als je op zijn minst je best deed.
Toen “meneer” en “mevrouw” nog ‘meester’ en ‘juffrouw’ was.
Toen het nog o'tje en a'tje ou/au was.
Toen leraren nog gewoon bij de voornaam mochten worden genoemd.
Toen een “sorry het spijt me echt” nog genoeg was.
Toen ik nog kon aanvaarden als het even niet meer ging.
Toen het tussen de middag op school eten nog overblijven heette.
Toen als je brutaal tegen de juffrouw was de hele klas je een stouterik noemde.
Toen het nog niet nerd was om goede punten te halen.
En toen er nog heel subtiel (in het vakje opmerkingen) op mijn rapport; “kletskous” stond.
-xxx- Much Love.
©Nikki.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten